اگر دنيا ندارد اعتباری كنم امضا به نام يادگاری

 

رو دريای به اين خيسی ... کجاش با گريه مينويسی‌؟

 

رو احساست برو بنويس ... که با جون تو مينويسی

 

برو بنويس و قابش کن ... بگو لالا و خوابش کن

 

بزار عاشقی باشه ... به نام نامی ما شه

 

رو پوست شب نوشتم من ... که از جونم گذشتم من

 

وفا رو صاف و پوست کنده ... جلو چشماش گذاشتم من  

 

به نام تک درخت جنگل تار

فقط خدا ارزش داره که بهش دل خوش باشی

 

خداوندا !

 

خدایا ! محبوبم!

 

چه سخت است در دل گریستن وچه طاقت فرساست غم را به ماتمکده ی دل سپردن.

 

خداوندا ! بهار زندگیم به پاییز تبدیل شد ! اما چه کنم ؟؟

 

لحظه به لحظه ی آن را تحمل می کنم؛ چون خود فرمودی که صبر پیشه کنیم.......

 

            خدایا !

 

    از چه بگویم ؟؟

 

از غم و تنهایی، از پرپرشدن آرزوهایم ؟؟

 

   از چه بنویسم؟؟

 

از وعده های زمانه؛ از نگاه های سرگردان ؟؟

 

   از چه بنالم ؟؟

 

از بی وفایی ها؛ از شکفتن غنچه ها ؟؟

 

  اما نه !!!

 

هیچ نم گویم؛ هیچ نم نویسم ونمی نالم،

 

            بلکه.........

 

  شادی مرا فراموش کرده،

 

 بغض منو گرفته کاش خدا یه نگاهی به بغض پنهانم داشت فقط کاش .....

 

 

 

 

 

در تمام لحظه هایم هیچ کس خلوت تنهایی ام را حس نکرد

آسمان غم گرفته برکه طوفانیم را حس نکرد

آنکه آسمان غزل هایم از اوست

بی سر و سامانیم را حس نکرد

 

 

 

در خواب ناز بودم شبی دیدم کسی در می زند در را گشودم روی او دیدم غم است در می زند ای دوستان بی وفا از غم بیاموزید وفا غم با همه بیگانگی هرشب به من سر می زند.

 

 

 

اگه تمام ستارگان آسمان را به پای من بریزند

 

                                                و بگویند:

 

                                      که دل از تو برکنم

 

تمام ستارگان را با اشک به آسمان می چسبانم ومی گویم :

 

                                      متأسفم

 

واگر روزی شنای پرندگان را دیدی

 

اگر روزی پرواز ماهی ها را دیدی

 

اگر شب در آسمان خورشید را مشاهده کردی

 

اگر کوه ها را مانند پنبه کردی

 

بدان آن روز تو را فراموش کردم.

 

 

 

........اگه با تو بودن اشتباهه......اگه تو رو داشتن اشتباهه.......
  اگه عاشق تو بودن اشتباهه.....................اگه براي تو مردن اشتباهه
  پس تو قشنگترين اشتباه زندگيمي

 

 

هنگامی که یک گام به سوی خدا بر می داری خدا ده گام به سوی تو می آید اما به شرطی که گام اول را تو بردا

 

 

در اين دنيای وارونه غزل خوانم بمان با من

 

غريبی می کند چشم پشيمانم بمان با من

 

به جز شعری صميمانه ز تو چيزی نمی خواهم

 

ببين عمری است ويلان بيابانم بمان با من

 

مروری می کنم بر خاطرات کهنه ام هر شب

 

پر از اشکم ولی خشکيده چشمانم  بمان با من

 

تو يادت هست روزی که برايم گريه می کردی

 

مرا ارام گفتی بهتر از جانم بمان با من

 

به جانت ای گلم  نشکسته پيمانم بمان با من

 

 

داستان غم انگیز زندگی این نیست که انسانها فنا می شوند،

 

 بلکه این است که از دوست داشتن باز می مانند.

 

 

بزرگترین ریسک در زندگی بیکار نشستن است

 

کسی که امیدوار است را نا امید نکن شاید امید تنها دارایی اوست

 

وظیفه سبب می شود که کارها را به خوبی انجام دهی ،

 

 اما عشق کمک می کند تا آنها را به زیبایی انجام دهی.